خدايا! حرف اول زندگيام را "قل هو الله احد" قرار ده تا سامان گيرد.
مهربانا! تو بینیازی و نیاز از سر تا پای وجودم چون باران بهاری میبارد و من متوسل به "الله الصمد" ِ تو شدهام .
خدایا! من زاییدهي احسان تو هستم و نمیتوانم بندهنوازیات را شاکر گردم، جز آنکه بگویم در تمام عالم و در میان تمام آدمیان "لم یلد و لم یولد" تو هستي.
پروردگارا! شعار بندگی "لم یکن له کفوا احد" را از جان و دلم دور مساز چرا که "ان النفس لاماره بالسوء" در وجودم موج میزند.
خدایا! پریشانی از من است و آرامش از تو. دل مرا به کرم خویش سامان ده و جرعهای از نور عظمت خویش را بر من بچشان.
معبودا! احد و واحد تویی. تو خود بر کثرت بندگان خود مسروری و کَس، از کثرت گناهانم آگاه مباشد که مرا در محضر محمد (ص) و آل پاکش شرمسار نمایی.
+ نوشته شده توسط جواد نقيزاده در 86/02/02 و ساعت
|
