فريب ما نخور آقا؛ دروغ ميگوييم
به جان "حضرت زهرا" دروغ ميگوييم
چه انتظار ظهوري، چه درد هجراني !
ميا ميا گل طاها؛ دروغ ميگوييم
تمام چشم به راهي و انتظار ظهور
و ندبههاي فرج را دروغ ميگوييم
دلي که مأمن دنياست، جاي مولا نيست
اسير شهوتِ دنيا؛ دروغ ميگوييم
کدام گريهی غربت، کدام اشک فراق
قسم به "ام ابيها" دروغ ميگوييم
زبان، سخن ز تو گويد ولي براي "مقام"
به پيش چشم خدا ما دروغ ميگوييم
خلاصه، اي گل نرگس کسي به فکر تو نيست
و ما به وسعت دريا دروغ ميگوييم
مرا ببخش عزيزم که باز ميگويم
ميا ميا گل طاها؛ دروغ ميگوييم !
+ نوشته شده توسط جواد نقيزاده در 86/01/12 و ساعت
|
